Laatst aangepast: 10 oktober 2004 21:15:45

  • Basisbegrippen touwtrekken

    Omdat de touwtreksport een uitgesproken teamsport is, zal er dus ook qua techniek en taktiek veel aandacht aan het team moeten worden besteed. Door het toepassen van de juiste technieken kunnen de krachten van het gehele team optimaal ingezet worden zonder dat dit tot blessures leidt. We kennen enkele basistechnieken, die alle teams zeker moeten kunnen uitvoeren:

  • het starten
  • het explosief trekken
  • het lopen aan touw

    Enkele voorwaarden voor een team om de techniek goed te kunnen toepassen:

  • een goed teamverband van de ploeg.
  • de opstelling van de ploeg, outdoor: van klein vooraan naar groot achteraan, indoor: van groot vooraan naar klein achteraan.
  • de stayerman, eerste man van het team, staat in een kleine spreidstand en zorgt dat het team in balans blijft.
  • de ankerman, laatste man van het team, zorgt ervoor dat het team op de juiste hoogte blijft trekken.
  • in een team mogen de touwtrekkers nooit tot individuele akties overgaan.

    Ook taktisch worden veel termen gebruikt en toegepast. Deze taktieken worden gebruikt afhankelijk van instelling en capaciteiten van een team en van de tegenstander. We kennen een aanvalstaktiek, verdedigingstaktiek en een overrompeltaktiek. Wil een team tot goede resultaten komen dan zal men op de navolgende punten moeten letten:

  • De coach speelt een grote rol, hij moet het goede moment tot de aanval bepalen, elke touwtrekker moet op zijn kommando reageren, hij moet de wedstrijdleider goed in de gaten houden.
  • De touwtrekkers houden ten eerste de coach en ten tweede, voor zover mogelijk, ook de tegestander in de gaten.
  • Een goed moment voor de aanval is als een tegenspeler een waarschuwing van de scheidsrechter krijgt of als er een tegenspeler onderuit gaat. Tevens als er één of meerdere tegenspelers vermoeid raken of als ze misstappen gaan doen is dit een goed moment voor de aanval.


    Het terrein c.q. accomodatie voor touwtrekken

    De touwtreksport wordt vaak buiten uitgeoefend (outdoor) maar de laatste tijd wordt er ook steeds vaker in sporthallen (indoor) touwgetrokken. Tevens wordt er ook wel in maneges touwgetrokken. Voorwaarde voor het outdoor touwtrekken is een vlakke, egale gemaaide grasmat die overal een even harde ondergrond heeft. De lengte van een touwtrekbaan moet zo'n 50 meter zijn.

    Voor het indoor touwtrekken wordt er op een zogenaamde rubberen mat getrokken, deze bestaat uit rubberen deurmatten die op een houten plaat (van zo'n 1 meter breed en zo'n 2,5 meter lang) zijn bevestigd. Deze houten platen worden dan allemaal achter elkaar neergelegd, de totale lengte bedraagt zo'n 40 meter.


    Schoeisel

    Voor het outdoor touwtrekken wort er vaak gebruik gemaakt van stevige hoge schoenen om de enkels en de voeten de meeste steun te geven. De schoenen mogen geen profiel hebben en de hakken zijn voorzien van een stalen plaat om beter in de grasmat te kunnen "snijden" zodat er meer grip verkregen wordt. Voor dit doel werd er door veel touwtrekkers de voorkeur gegeven voor de welbekende legerkisten, terwijl tegenwoordig meer gebruik gemaakt wordt van hockey-schaats-schoenen. Hiertoe wordt de schoen gedemonteerd van de schaats waarna er met de schoen touwgetrokken kan worden.

    Voor het indoor touwtrekken wordt er gebruik gemaakt van sportschoenen met een zacht rubberachtig loopvlak, om meer grip te hebben op de mat.


    Training

    Touwtrekken is een uitgesproken krachtsport, die groot uithoudingsvermogen en een goede konditie vereist. Een beginneling zal dan ook, voor hij "aan het touw gaat staan" een techniek gerichte training moeten krijgen. Een goede geleidelijke opbouw van de basiskondite is voor het touwtrekken van het grootste belang. Bij een plotselinge belasting van een ongetraind lichaam is het blessure-risiko groot en moet derhalve voorkomen zien te worden. De trainer zal na de gebruikelijk warming-up, alle aandacht geven aan de konditietraining. Daarbij ligt de nadruk op de oefening ter versterking van vooral de beenspieren, rugspieren, buikspieren en de armspieren. Ook aan de ademhalingstechniek zal de nodig aandacht besteed worden.

    •